Na twee jaar hard vechten is ze zacht in haar slaap overgegaan,
mijn lieve vrouw, os mam, mijn dochter, mijn allerliefste zus en tante, schoonzus en vriendin.
Helma van Horck-van den Munckhof
echtgenote van Frans van Horck
* 31 januari 1959
Verdoëft en en bitje “wazig in de plaat”. Geej wod nag zo gér noa hoes en gelukkig ziede de látste daag ok thoes gewest. Hiël gér wodde no Nieuw-Zeeland en daat waas geweldig moei. Ik wiët eigenlik neet wat ik verder mot zegge, aas alliën mar: Bolle, hojje wâh.
Frans
Mam,
Ge wet dát ik ut altied moeilik vong um noa ut zeekehoês te kome. De afgeloëpe waek ni. Toen wój ik d’r hin. Ik wet hoeveul pien ge hed gehad, en durrum bin ik misschien zelfs wal en bietje bliej dát ut vurbeej is. Ge het lang gevochte, ma gelukkig ziede zonder pien weggegoan.
Ma toch blieft ut stom, wurrum ze oow de ganse tied moste hebbe. Ik haj nog zó gaer en ieske met oow gegeate, en kier noa de dolfijnen gewes of misschien nog wal en kiër noa nag-nag. (Ma ni noa de shuffle ;-) ).
Ik heb ut oow noeïts gezach, umdat ik ut en stomme zin vind. Geej wist ut ok wal, ma: ik hald van oow. En ik zal áltied van oow blieve halde.
Grad
Mien mam,
Áltied stonde geej kloar vur os. Met veul plezeer in ut leave hedde geej altied geleft. Motor rijje, Ospel, in Ziëland lekker op ut strand loepe. Ik heb allien mar moeie herinneringen aan ow. Ik bin der vast vaan overtuugd daat geej wakker werd op en moeie plek. Látste paar joar hárd gevochte, en áltied hoop gehad.
Thei
Ôs mam,
Got ma lekker sloape, weg vaan alle pien. Mien engel, mien lieve schat, mien mam.
Zien der ok dolfijnen woa geej nou ziet, lot t ma effe wiete als ik ow zeej in mien droeme. En gojje mooder, vrouw en vriendin veur iederien. Bezeurgd um alles en iederien. Ge het lekker gecrosst over de lange slingerweg vaan et leve.
Ik halt vaan ow mam veur altied.
Owwe Joep
Lieve Helma,
Ik ben trots op je en zal dat altijd blijven.
Pap
Lief sterk zusje,
Mijn hart loopt over van liefde als ik aan je denk. Jij was er voor mij, ik mocht er voor jou zijn. We hebben onze gevoelens vaak besproken; jouw ziekte bracht niet alleen pijn en verdriet, het bracht ons héél dicht bij elkaar. Veel mooie momenten die ik zal koesteren.
Lieve schat, ik laat Linders een brug bouwen dan kom ik naar je toe met alle tekeningen van Iza, het ontbijtje en de goede zorgen van ôzze Pap, JOUW jongens waar ik jou in terug zie (dat heb je kei goed gedaan). Dan maken we een ritje op de motor, gaan we samen dansen en nog op vakantie zoals afgesproken.
Engelen bestaan lekker wel en een Engel zo als jij wens ik iedereen toe in het leven.
Grote zus, gelukkig ben jij mijn Engel, met pijn in mijn hart laat ik je gaan, kusjes terug en tot ziens daar!
Elly
Maak je daar ook die lekkere Hemelse Modder?
Hans
Iza
